* در ادامه سریالهای خوندن جبر خطیم رسیدم به دو تا موجود که باهاشون مشکل به هم زدم، این دوتا اینان :
* (هافمن صفحه ۱۳۵، پاراگراف سوم) اگر W زیرفضایی k-بعدی از یک فضای برداری n-بعدی V باشد، آنگاه W اشتراک (n-k) ابرفضا از V است.
* (هافمن صفحه ۱۴۳، خط ۴م) ... اگر L تابعکی خطی روی *V، فضای دوگان V ... .
* اولی رو میتونم اثبات کنم، ولی هیچ تصوری ازش ندارم، یعنی چطور بگم، نتونستم هنوز هضمش کنم، یه جوریه.
* دومی فکر کنم اشتباه نوشته، چون تابعک خطی رو از فضا به فیلدمون تعریف میکنیم، ولی این اومده از فضا به فضا تعریف کرده، تصور من از جمله «تابعکی خطی روی» اینه که از ویاستار به ویاستار، حالا شایدم من اشتباه میکنم.
* کلن این بخش دوگان مضاعف هم خوبه و هم تخیلی، بعد این عکسه هم در اصل یه چیز دیگه بود، ولی من برداشتم اینطورش کردم، اون صفحه رنگی الان یه ابرفضاست.
اوکی!
قبول کن موجودات لوسی هستن این دوتا
ها ؟؟؟
ها نه بله
مواظب باش یگان ویژه نگیرت، دو گان مضاعف پیشکشت
تشبیه (جناس، مراعات نظیر، نمیدونم از این چیزا) خیلی قشنگی بود
صفحه 135 بیشتر دانشجوها این اشتباه را می کنند و فکر می کنند خط آخر نتیجه جزو اثبات نتیجه است در حالی که خود نتیجه ای از نتیجه است یعنی در خط آخر نتیجه گرفته اگر k=n-1 آنگاه از این نتیجه می توان گفت W فضای پوچ ( و نه پوچساز) f_n است. چرا؟ چون در این صورت طبق اثبات قضیه ۱۶ داریم i= k+1=(n-1)+1 در نتیجه i=n و در نتیجه {f_i} همان {f_n} شده و f_n(alpha)=0 و در نتیجه W فضای پوچ تابعک خطی f_n است.
اما اثبات که به راحتی از اثبات قضیه شانزده و با توجه به ابرفضا بودن فضاهای پوچ هر تابعک خطی به دست می آید. زیرا هر تابعک خطی اسکالر بوده و در نتیجه رتبه یک دارد پس بعد فضای پوچ بعد یک ابرفضا است و بالعکس.
البته نام ابرفضا که در واقع زیرفضای یک فضا است نیز دانشجوها را به اشتباه می اندازد.
برای روشن تر شدن مطلب مثالی میزنم: فضای اقلیدسی سه بعدی را در نظر بگیرید. صفحاتی که از مبدا می گذرند زیر فضایی دو بعدی از فضای سه بعدی و در نتیجه ابرفضای آن هستند. حال k=1 بگیرید. صورت نتیجه این می شود: اگر W زیرفضایی یک بعدی ( یعنی خطی باشد که از مبدا می گذرد) از فضای برداری سه بعدی باشد آنگاه W اشتراکی از دو (1-3) ابرفضا(صفحه) است. که به وضوح درست است. خط اشتراک دو صفحه است. حال اگر n=2 بگیریم باز هم داریم نقطه (k=0) اشتراک دو خط است یا در فضا نقطه اشتراک سه صفحه است و ... که به وضوح درست است..
بیشتر دانشجوها این اشتباه را می کنند و فکر می کنند خط آخر نتیجه جزو اثبات نتیجه است در حالی که خود نتیجه ای از نتیجه است و نه جزو اثبات آن.هر چند با اثبات نتیجه بی ارتباط نیست. یعنی در خط آخر نتیجه ، نتیجه گرفته اگر k=n-1 آنگاه از این نتیجه می توان گفت W فضای پوچ ( و نه پوچساز) f_n است. حال چرا؟ چون در این صورت طبق اثبات قضیه ۱۶ داریم i= k+1=(n-1)+1 در نتیجه i=n و در نتیجه {f_i} همان {f_n} شده و f_n(alpha)=0 و در نتیجه W فضای پوچ تابعک خطی f_n است.
اما اثبات خود نتیجه که به راحتی از اثبات قضیه شانزده و با توجه به ابرفضا بودن فضاهای پوچ هر تابعک خطی به دست می آید. زیرا هر تابعک خطی اسکالر بوده و در نتیجه رتبه یک دارد پس بعد فضای پوچ بعد یک ابرفضا است و بالعکس.حال با توجه به اینکه به ازای i=k+1,....,n داریم f_i(alpha)=0 و این که هر تابعک در این شرط نماینده یک ابرفضا است حکم نتیجه به دست می آید.
برای روشن تر شدن مطلب مثالی میزنم: فضای اقلیدسی سه بعدی را در نظر بگیرید. صفحاتی که از مبدا می گذرند زیر فضایی دو بعدی از فضای سه بعدی و در نتیجه ابرفضای آن هستند. حال k=1 بگیرید. صورت نتیجه این می شود: اگر W زیرفضایی یک بعدی ( یعنی خطی باشد که از مبدا می گذرد) از فضای برداری سه بعدی باشد آنگاه W اشتراکی از دو (1-3) ابرفضا(صفحه) است. که به وضوح درست است. خط اشتراک دو صفحه است. حال اگر n=2 بگیریم باز هم داریم نقطه (k=0) اشتراک دو خط است یا در فضا نقطه اشتراک سه صفحه است و ... که به وضوح درست است.
البته نام ابرفضا نیز دانشجو را اغوا می کند چون به فضایی با بعد بالاتر می اندیشد در حالی که در واقع ابرفضا زیرفضایی با یک بعد کمتر است!!!
چرا پاسخ سوال ابرفضا را که فرستادم نگذاشته اید؟!!!!!!!!!
کدوم سوال؟